ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣੀ, ਤਰੀਕਾਂ ਤੈਅ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਮਾਰਤ ਛੱਡ ਚੁੱਕੇ ਸੀ। ਫਿਰ ਅਰਜ਼ੀ ਚਮਕੀਲੇ ਲਾਲ “ਨਹੀਂ” ਵਿੱਚ ਲਿਪਟੀ ਮੁੜ ਆਈ।
ਇਹ ਕੇਸ ਕਿਉਂ ਬਣਦਾ ਹੈ?
ਕਦੇ ਛੁੱਟੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਨਜ਼ੂਰ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਕਦੇ ਮਾੜੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਹੇਠਲਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਮ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਬੇਤੁਕੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਵੱਧ ਚਿੜ੍ਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਕੈਲੰਡਰ, ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਅਤੇ ਨੌਕਰੀ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਆਮ ਖਿਝਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰੀ ਨੀਤੀ ਵਾਲਾ ਭਰੋਸਾ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ੱਕੀ ਲੇਖਾ-ਤਰੀਕਾ
Petty Invoice ਇਸ ਗਲਤੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ਤੈਅ ਕਰਦਾ ਹੈ: €250.00। ਇਹ ਗਣਨਾ ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰ, ਕਾਨੂੰਨ ਜਾਂ ਲੇਖਾ ਨਹੀਂ; ਇਹ ਚਿੜ੍ਹ ਨੂੰ ਦਸ਼ਮਲਵ ਮਗਰੋਂ ਦੋ ਅੰਕਾਂ ਵਾਲੀ ਗਿਣਤੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨ ਵਿਦਿਆ ਹੈ।
ਚਾਰਜ ਦਾ ਵੇਰਵਾ: ਉਨ੍ਹਾਂ ਛੁੱਟੀਆਂ ਦੀ ਆਰਾਮ ਨਾ ਮਿਲਣ ਦੀ ਫੀਸ ਜੋ ਕੁਝ ਪਲ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਫਿਰ ਪ੍ਰਬੰਧਕਾਂ ਨੂੰ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ।
ਸੁਝਾਇਆ ਜਵਾਬ
ਆਰਾਮ ਨਾ ਮਿਲਣ ਦੀ ਕਾਲਪਨਿਕ ਫੀਸ ਉਸ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਲਈ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਕੈਲੰਡਰ ਨੇ ਕੁਝ ਪਲ ਯਕੀਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਮਜ਼ਾ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਹੈ: ਜਾਣੀ-ਪਛਾਣੀ ਨਿੱਕੀ ਚਿੜ੍ਹ ਨੂੰ ਵਿੱਤ ਵਿਭਾਗ ਦੀ ਗੰਭੀਰ ਕਾਗ਼ਜ਼ੀ ਕਾਰਵਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਨੌਕਰਸ਼ਾਹੀ ਜਿੰਨੀ ਬੇਮੇਲ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ, ਮਜ਼ਾਕ ਓਨਾ ਚੰਗਾ ਹੈ।