เศรษฐศาสตร์ของการรอคนที่ “อีกห้านาทีก็ถึง” เสมอ

คุณบอกหนึ่งทุ่ม อีกฝ่ายได้ยินว่า “ช่วงไหนก็ได้ระหว่างหนึ่งทุ่มกับวันที่จักรวาลดับสูญ”

ทำไมเรื่องนี้ถึงเป็นคดีได้?

มาสายครั้งหนึ่งเป็นเรื่องของชีวิต มาสายทุกครั้งคือการเปลี่ยนคนอื่นให้เป็นเฟอร์นิเจอร์ห้องรอที่ไม่ได้ค่าจ้าง

ความขัดแย้งในชีวิตประจำวันส่วนใหญ่ไม่ใหญ่โตพอจะต้องเผชิญหน้ากัน แต่ก็เกิดซ้ำบ่อยเกินกว่าจะปล่อยผ่านอย่างใจกว้าง นี่แหละคือสภาพแวดล้อมที่เอกสารเรื่องเล็กทำใหญ่เติบโตได้ดี

ตรรกะบัญชีที่ชวนสงสัย

Petty Invoice ประเมินมูลค่าความผิดนี้ไว้ที่ €35.00. การคำนวณนี้ไม่ใช่เศรษฐศาสตร์ กฎหมาย หรือบัญชี แต่คือศาสตร์โบราณแห่งการเปลี่ยนความหงุดหงิดให้เป็นตัวเลขทศนิยมสองตำแหน่ง

รายละเอียดค่าใช้จ่าย: ฐานคำนวณคือเวลารอที่บริจาคไป ตามพระราชบัญญัติความอดทนที่สมมติขึ้นทั้งหมด เวลาคุณอาจยืดหยุ่นได้ แต่เวลาฉันมีอัตราค่าบริการ

วิธีตอบสนองที่แนะนำ

เลิกทำเหมือนนี่เป็นปรากฏการณ์จัดตารางอันลึกลับ ใบแจ้งหนี้แค่ใส่ตัวเลขให้นาทีที่ทุกคนต้องบริจาคอยู่เรื่อย ๆ

มุกอยู่ที่ความต่าง เรื่องน่ารำคาญเล็ก ๆ ที่คุ้นเคยถูกจัดการด้วยเอกสารเคร่งขรึมของฝ่ายการเงิน ยิ่งขั้นตอนราชการใหญ่เกินเหตุเท่าไร มุกก็ยิ่งดีเท่านั้น